کم، بد، حجاب

× این یادداشت، خیلی بلند است برای یک وبلاگ، اما خب فعلا جای دیگری برای انتشارش نیست

خبرنگار صدا و سیما حاشیه های متفاوتی از راهپیمایی روز قدس انتخاب کرده است؛ از پیرمردهای بامزه ای که کله سحر خودشان راهپیمایی را تنهایی استارت زده اند تا بچه های کوچکی که تازه زبان باز کرده اند. تصاویر پشت سر هم می آیند و خبری از آن تصویر خاص نیست. ولی بعد از چند لحظه آن تصویر کلیشه ای بر صفحه تلویزیون نقش می بندد؛ تصویر نزدیک از چهره یک دختر بدحجاب که حرف های انقلابی می زند و «مرگ بر اسرائیل» و «مرگ بر آمریکا» می گوید.

شما بعد از دیدن این تصاویر در تلویزیون ممکن است سوال های زیادی به ذهن تان هجوم بیاورد: «چرا در بقیه مواقع سال خبری از این تصاویر نیست و فقط در این مناسبت ها سر و کله شان پیدا می شود؟ یعنی واقعا تلویزیون بعد از این همه سال هنوز از دیدن خانم های بدحجاب در مناسبت های این چنینی شگفت زده می شود؟ یعنی مسوولان تلویزیون در شهر حضور ندارند و مثلا در مراسمی مثل شب های قدر نمی بینند که در خیابان ها همین دختران کمی بدحجاب، قرآن بر سر می گیرند و اشک از چشم های شان جاری می شود؟ چرا ... »

اما بگذارید بدون تکرار این سوال ها و جواب های تکراری اش،  این دفعه ببینیم این سیاست دوگانه صدا و سیما در پخش تصاویر خانم های بدحجاب چه آسیب های عجیب و غریبی می تواند داشته باشد.

1. واضح است که صدا و سیمای ما به عنوان تنها تلویزیون کشورمان قرار است با پوشش مسائل و اتفاقات روزمره، با نشان دادن تصویری نسبتا واقعی از زندگی مردم جذب حداکثری از مخاطبان را مخصوصا در نبرد با شبکه های ماهواره ای داشته باشد.

2. و البته واضح است که قرار نیست تلویزیون هر چه را در کوچه و خیابان های شهر اتفاق می افتد، بردارد و از آنتن سراسری پخش کند، مخصوصا موارد ضدهنجار و اخلاق را.

3. و البته واضح تر است که تلویزیون نقش مهمی در گسترش فرهنگ حجاب در کشور دارد و می تواند مثلا با خلق کاراکترهایی مثل مریم در پناه تو و حتی همین ستایش، در علاقه مند کردن نوجوان ها به چادر و حجاب با قدرت وارد میدان شود.

4. این چیزهایی که بالا گفتیم آن قدر واضح است که حتی نیاز به گفتن نداشت. ولی چرا همین مسائل واضح، در برخورد با پدیده ای مثل دختران کمی بدحجاب، یک دفعه این قدر پیچیده می شود؟ بگذارید اول برویم سراغ تعریف این دختران کمی بدحجاب.

5. در این سال ها به دلایل مختلف، نوع پوششی بین بخشی از دختران رایج شده که اسمش را با اغماض می توانیم بگذاریم «کمی بد حجابی». این دختر «کمی بد حجاب»* حجاب دارد ولی مثلا کمی مویش را بیرون می گذارد. اما مثلا توی خانه جلوی نامحرم حجابش سر جایش است و نماز می خواند و روزه اش هم قضا نمی شود. ماه رمضان جلوی نمازخانه و مساجد دانشگاه ها، بهترین محل برای مشاهده این دختران کمی بد حجاب است؛ تا قبل از در مسجد همان قسمت موی شان بیرون است، داخل مسجد و موقع نماز حجاب شان کامل می شود و از مسجد که بیرون می آیند، دوباره همان حجم مو بیرون می آید. خب، از این تعریف طولانی بگذریم. بیاید این دفعه زاویه دیدمان را کمی تا قسمتی عوض کنیم.

5. فرض کنیم شما یک از همان دخترهای کمی بد حجاب هستید که محرم و نامحرم سرتان می شود و نماز و روزه تان سرجایش است و حدود اخلاقی و عرفی را رعایت می کنید. اما از خودتان هیچ تصویری در رسانه های رسمی کشورتان مثل صدا و سیما نمی بینید. چرا که از نظر صدا و سیمای کشورتان فقط 2 گروه از جنس شما وجود دارد؛ دست اول خانم های کاملا با حجاب، دوم خانم های بدحجاب که انگار از نظر صدا و سیما مساوی هستند با آدم های بی دین و ایمان و نماز و روزه. چون تصاویرشان به دو شکل پخش می شود: یا به صورت شطرنجی و بعنوان هنجار شکن و ضد عرف در برنامه هایی مثل شوک و گزارش های خبری مثل اتفاق پارک آب و آتش یا به همان صورت اغراق شده در مناسبت های سیاسی مثل انتخابات و راهپیمایی ها.

6. خب، با اوضاع بالا عملا شما در تقسیم بندی صدا و سیمای کشورتان حضور ندارید. بهتر است بگوییم حضور دارید ولی به همین راحتی شما را پرتاب می کنند به سمت گروه خانم های خیلی بدحجاب. اگر شما خیلی آدم کاردرستی باشید و این تقسیم بندی ها در زندگی تان تاثیری نگذارد، به همین سبک زندگی تان چه خوب یا بد ادامه می دهید. ولی اگر حس نادیده گرفتن بهتان دست بدهد، آرام آرام ممکن است بپیوندید به بقیه اعضای آن دسته ای که خط کشی های رسمی برای تان در نظر گرفته اند. یعنی کم کم برچسب «بدحجاب» بودن را با همه ملحقاتش در نگاه رسمی می پذیرید و ممکن است اخلاقیات و هنجارهای تان هم رنگ و بوی آنها را به خود بگیرد و مثلا نمازتان را بی خیال شوید و روزه نگیرید و حجاب مهمانی تان هم تغییر کند و ...

7. باور کنید قصه به همین سادگی پیچیده می شود. تلویزیون با بخشی از جامعه هدف خود، با سردرگمی و بی برنامه گی عمل می کند و فقط به پاستوریزه نشان دادن فضای جامعه و گیرندادن دیگران به خودش فکر می کند. تلویزیون هیچ به فکر دخترکان کمی بدحجاب شهرمان نیست که ممکن است با پذیرفته شدن شان در جامعه بزرگ با حجابان شهرمان، رنگ و بوی شان بیشتر از دیروز با حجاب آمیخته شود. که فکر نکنند صدا و سیمای شان فقط به فکر سوء استفاده از آنها در مواقع سیاسی است. که کم کم نروند صدا و سیمای خودشان را از بین شبکه های ماهواره ای پیدا کنند. که کم کم ...

آن وقت ممکن است در مناسبت های بعدی هر چقدر هم خبرنگاران صدا و سیما خودشان را به آب و آتش بزنند، نتوانند خانمی بدحجاب برای پخش در گزارش های آن شبشان پیدا کنند.

*  شاید «کمی بدحجاب» لغت صد در صد محترمانه ای نباشد برای بانوانی که این نوع پوشش را انتخاب کرده اند و حجاب خودشان را کمی تا قسمتی در برابر نامحرمان چه در دنیای مجازی و چه در دنیای واقعی حفظ می کنند. ولی خب برای مصون ماندن این یادداشت از هر نوع تفسیر سلیقگی و حاشیه های بعد از آن، شما خانم های محترم، لطفا با سعه صدر این کلمه را تا پایان این یادداشت تحمل کنید.

 

/ 34 نظر / 37 بازدید
نمایش نظرات قبلی
حسین(نای نی)

سلام آقای جباری با بخشی از حرف هایتان مخالفم. مخصوصا آنجایی که در مورد تفاوت با حجاب و کمی بی حجاب هست. آقای جباری، کمی بی حجاب دقیقا نقطه مقابل با حجاب بودن است. و باید عرض کنم که از لحاظ گناه بودن یا نبودن، همان یک ذره مو هم اشکال دارد و حتما لازم نیست طرف لخت باشد تا مصداق بی حجابی به خود بگیرد. آسمانی باشید [گل]

الی

به مناسبت فرا رسیدن ماه پر خاطره ی مهر اپم شما هم بیا و اگه خاطره ای به ذهنت رسید بنویس ممنون

تولد پسرتون رو تبریک می گم امیدوارم هر دو سالم و سلامت زیر سایه مادر و پدر خوبشون زندگی کنن

اونقدر ذوق کردم از دیدن یادداشتتون تو مجله که حد نداشت ... خدا رو شکر که دوباره برگشتید و می نویسید...

الهه ز

جانا سخن از زبان ما میگویی

من تنها کسی تو دنیا هستم که میتونه در کمال آزادی بهت فحش بده! پس عجالتا دهنت سرویس!

ر

بیا بنویس آقای نویسنده حالمون بد شد از بس این تیتر رو دیدیم

نظافت منزل

مرسی لذت بردم. منتظر مطالب بیشتر از شما هستم.